Kalālah (Bahasa Arab: كلالة) ialah satu istilah dalam perundangan pewarisan Islam yang merujuk kepada si mati yang meninggalkan harta pusaka, tetapi tidak mempunyai waris lurus ke atas mahupun ke bawah (iaitu tidak mempunyai ibu bapa atau anak-anak).
Penulis Quran (iaitu Muhammad sendiri) pertama kalinya menyampaikan ketetapan mengenai pewarisan ini pada tahun ke-3 Hijrah, selepas Perang Uhud di mana seramai 70 orang Muslim telah gugur, dan harta pusaka mereka perlu dibahagikan (Sila rujuk pengenalan kepada Surah al-Nisa oleh Maududi).
Pada ketika itu (iaitu pada tahun ke-3 Hijrah), Quran membahagikan harta pusaka bagi seorang Kalalah (iaitu individu yang tidak meninggalkan ibu bapa mahupun anak-anak) dengan cara yang berikut:
Surah al-Nisa 4:12:
۔۔۔ وَإِن كَانَ رَجُلٌ يُورَثُ كَلاَلَةً أَوِ امْرَأَةٌ وَلَهُ أَخٌ أَوْ أُخْتٌ فَلِكُلِّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا السُّدُسُ فَإِن كَانُواْ أَكْثَرَ مِن ذَلِكَ فَهُمْ شُرَكَاءُ فِي الثُّلُثِ ۔۔
... Dan jika seorang lelaki atau perempuan meninggalkan waris yang tidak mempunyai waris lurus ke atas mahupun ke bawah (Kalalah) tetapi mempunyai seorang saudara lelaki atau seorang saudara perempuan, maka bagi setiap seorang daripada mereka berdua ialah satu perenam. Tetapi jika mereka lebih ramai daripada itu, maka mereka berkongsi bersama-sama pada bahagian satu pertiga ...
Oleh yang demikian, pada tahun ke-3 Hijrah, bahagian saudara-saudara dalam harta warisan seorang Kalalah adalah seperti yang berikut:
- Jika seseorang Kalalah hanya mempunyai seorang saudara lelaki atau seorang saudara perempuan, maka bahagian mereka adalah 1/6 daripada harta pusaka tersebut.
- Dan sekiranya seseorang Kalalah mempunyai beberapa orang saudara lelaki dan saudara perempuan, maka kesemua mereka mendapat bahagian yang sama rata daripada 1/3 harta pusakanya.
Namun, persoalan timbul apabila selepas 6 tahun, iaitu pada tahun ke-9 Hijrah, penulis Quran (iaitu Muhammad sendiri) seolah-olah terlepas pandang akan ketetapan ini, lalu sekali lagi membawakan wahyu yang menetapkan kadar pembahagian yang berbeza bagi saudara-mara seorang Kalalah.
Kali ini, penulis Quran (iaitu Muhammad) menetapkan bahagian tersebut seperti berikut:
Surah al-Nisa, ayat 176:
يَسْتَفْتُونَكَ قُلِ ٱللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِى ٱلْكَلَٰلَةِ ۚ إِنِ ٱمْرُؤٌا۟ هَلَكَ لَيْسَ لَهُۥ وَلَدٌ وَلَهُۥٓ أُخْتٌ فَلَهَا نِصْفُ مَا تَرَكَ ۚ وَهُوَ يَرِثُهَآ إِن لَّمْ يَكُن لَّهَا وَلَدٌ ۚ فَإِن كَانَتَا ٱثْنَتَيْنِ فَلَهُمَا ٱلثُّلُثَانِ مِمَّا تَرَكَ ۚ وَإِن كَانُوٓا۟ إِخْوَةً رِّجَالًا وَنِسَآءً فَلِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ ٱلْأُنثَيَيْنِ ۗ
Mereka meminta fatwa kepadamu. Katakanlah, “Allah memberi fatwa kepada kamu tentang Kalalah (orang yang tidak meninggalkan anak mahupun bapa).” Jika seorang lelaki mati, tidak mempunyai anak tetapi mempunyai [hanya] seorang saudara perempuan, maka bagi saudara perempuan itu separuh daripada apa yang ditinggalkannya. Dan dia (saudara lelaki) mewarisi daripada saudara perempuan itu jika dia [mati dan] tidak mempunyai anak. Tetapi jika saudara perempuannya itu dua orang [atau lebih], maka bagi mereka dua pertiga daripada apa yang ditinggalkannya. Sekiranya mereka ada saudara lelaki dan perempuan, maka bahagian seorang lelaki adalah menyamai bahagian dua orang perempuan.
Oleh itu, pada tahun ke-9 Hijrah, bahagian saudara-saudara seorang Kalalah bertukar menjadi seperti berikut:
- Saudara perempuan tunggal kepada seorang Kalalah akan mendapat separuh daripada harta pusaka.
- Saudara lelaki tunggal kepada seorang Kalalah akan mewarisi KESEMUANYA (iaitu dua kali ganda daripada bahagian seorang saudara perempuan).
- Jika terdapat dua orang saudara perempuan atau lebih, maka 2/3 daripada harta pusaka akan dibahagikan sesama mereka secara rata.
- Jika terdapat kedua-dua saudara lelaki dan perempuan, keseluruhan harta pusaka akan dibahagikan di mana saudara lelaki mendapat dua bahagian berbanding saudara perempuan yang mendapat satu bahagian.
Maka, kedua-dua ayat Quran ini memperlihatkan percanggahan yang ketara mengenai bahagian saudara-saudara bagi seorang Kalalah, dan percanggahan ini menjadi satu dilema yang sukar buat umat Islam.
Maududi menulis di bawah tafsiran ayat Surah al-Nisa 4:176 (pautan):
Ayat ini diturunkan lama selepas penurunan bahagian-bahagian lain dalam surah ini. Menurut beberapa riwayat tertentu, ayat ini merupakan ayat Qur’anik yang paling akhir diturunkan. (Untuk riwayat-riwayat ini, sila rujuk ulasan Ibn Kathir ke atas ayat ini - Ed.) Walaupun hal ini dipertikaikan, ia sekurang-kurangnya menunjukkan bahawa ayat ini diturunkan pada tahun ke-9 Hijrah, manakala umat Islam telah pun membaca surah al-Nisa ini sekian lama sebelum itu. Atas sebab inilah ayat ini tidak dimasukkan dalam kalangan ayat-ayat pewarisan yang disebut di awal surah, sebaliknya disertakan di bahagian akhir sebagai lampiran tambahan (iaitu sebagai ayat terakhir Surah al-Nisa).
Kilang Pemalsuan Hadith Umat Islam Mencipta Hadith, Namun Ia Membawa Kepada “Tehrif (Penyimpangan/Perubahan)” Quran
Adalah sangat penting untuk memahami peranan kilang-kilang pemalsuan Hadith yang diwujudkan oleh umat Islam dalam usaha mempertahankan Islam daripada sebarang kritikan. Sebagai contoh, terdapat 131 riwayat (termasuk riwayat Sahih) yang menyatakan bahawa Ishaaq ialah anak yang dikorbankan oleh Ibrahim. Memandangkan hal ini memberikan keutamaan kepada Ishaaq (nenek moyang kaum Yahudi) berbanding Ismael (nenek moyang Muhammad), umat Islam pada zaman kemudiannya telah memalsukan sebanyak 134 Ahadith (termasuk riwayat Sahih) untuk menyanggah 131 riwayat tadi dan mengisytiharkan bahawa Ismael ialah anak yang sebenarnya dikorbankan. Sila baca artikel penuh kami tentang topik ini: The Hadith Fabrication Factory of Muslims.
Perkara yang sama turut berlaku dalam isu Kalalah ini, di mana umat Islam terkemudian telah memalsukan satu hadith demi membela percanggahan Quran ini. Riwayat tersebut adalah seperti di bawah:
Tafsir al-Tabari, di bawah ulasan ayat 4:12:
عن القاسم بن ربـيعة، قال: سمعت سعد بن أبـي وقاص قرأ: وإن كان رجل يورث كلالة وله أخ أو أخت من أمه
Qasim menceritakan bahawa beliau mendengar Sa’d bin Abi Waqas membaca ayat ini dengan kata-kata ini: Jika seseorang yang harta pusakanya hendak dibahagikan ialah seorang Kalalah, tetapi mempunyai saudara lelaki dan saudara perempuan dari sebelah ibu ...
Melalui Hadith ini, para apologis Islam cuba menyelesaikan percanggahan Quran ini dengan mendakwa bahawa:
- Ayat 4:12 (pada tahun ke-3 Hijrah) hanyalah mengenai saudara tiri lelaki/perempuan dari sebelah ibu.
- Manakala ayat 4:176 (pada tahun ke-9 Hijrah) adalah mengenai saudara lelaki/perempuan seibu sebapa (kandung).
Walau bagaimanapun, hadith ini sekali lagi mengundang masalah yang besar, kerana kata-kata Sa’d bin Abi Waqas “Dari sebelah ibu من أمه” merupakan perkataan tambahan yang tidak wujud di dalam naskhah Quran sedia ada hari ini. Maka, ini secara tidak langsung menunjukkan berlakunya Tehrif (Penyimpangan/Perubahan) terhadap teks Quran.
Oleh itu, dilema yang dihadapi oleh para apologis Islam adalah sama ada mahu menerima kewujudan Percanggahan dalam Quran, ataupun menerima berlakunya Tehrif dalam Quran.
Tambahan pula, terdapat 3 jenis saudara lelaki/perempuan dalam bahasa Arab:
- عيني iaitu saudara kandung (seibu sebapa).
- علأتيَ iaitu saudara tiri sebapa (sama bapa, berbeza ibu).
- أخيأفي iaitu saudara tiri seibu (sama ibu, berbeza bapa - dan ini merupakan situasi dalam hadith Sa’d)
Pada tahap ini, para apologis Islam mula mendesak agar Tehrif (perubahan) dalam Quran ini diterima atas nama “7 Cara Bacaan (Qiraat) Quran yang berbeza”.
Namun bagaimana mungkin kata-kata tambahan ini boleh diterima sebagai sebahagian daripada “perbezaan qiraat”? Golongan apologis ini mungkin boleh membutakan mata mereka sendiri, tetapi masakan mereka mampu membutakan mata orang lain yang jelas-jelas melihat bahawa ini bukan sekadar perbezaan bacaan, melainkan suatu Penyimpangan yang nyata? Sesiapa yang berakal waras tidak akan sekali-kali menganggapnya sebagai qiraat yang berbeza, melainkan sebuah perubahan atau distorsi.
Harus diingat juga dakwaan umat Islam bahawa Quran merupakan kitab yang paling indah dan fasih bahasa (sastera) di alam semesta. Sungguhpun begitu, Quran sendiri menyangkal dakwaan apologis ini dengan menggunakan perkataan yang sama dalam kedua-dua ayat tersebut. Oleh itu, persoalannya:
- Mengapakah penulis Quran sendiri tidak mampu menambah perkataan “Dari sebelah ibu من أمه” dengan sendirinya di dalam ayat 4:12?
- Mengapakah penulis Quran sendiri tidak menetapkan perkataan “Dari sebelah ibu من أمه” sebagai sebahagian daripada kesemua 7 bacaan yang berbeza?
- Satu lagi pilihan adalah dengan meletakkan perkataan أخيافي di dalam ayat ini, yang pastinya merupakan cara pengungkapan yang jauh lebih indah dan jelas.
Namun, penulis Quran didapati tidak memenuhi semua keadaan ini. Baginda tidak menjelaskan keadaan tersebut dengan menggunakan frasa “dari sebelah ibu” atau perkataan أخيافي, malah tidak menjadikannya sebahagian daripada mana-mana 7 qiraat.
Hakikatnya, dakwaan bahawa ayat-ayat Quran itu jelas dan MUDAH difahami kelihatan kurang tepat apabila diteliti.
Malah, marilah kita bersama-sama merenungkan fakta ini:
- Akal fikiran yang sihat membimbing kita bahawa keutamaan ‘PERTAMA’ seharusnya diberikan kepada ketetapan umum mengenai saudara kandung (seibu sebapa).
- Ini bermakna, ayat pertama iaitu 4:12 sepatutnya menjelaskan tentang pewarisan harta buat saudara KANDUNG.
- Namun, penulis Quran kelihatan terlepas keutamaan yang UTAMA ini, lalu terus membincangkan secara khusus mengenai saudara tiri dari sebelah ibu sahaja.
- Kemudian, hanya selepas berlalu tempoh 6 tahun barulah penulis Quran menyedari perlunya menyampaikan ketetapan mengenai saudara kandung, sedangkan ketetapan untuk saudara tiri dari sebelah bapa pula terus tertinggal tanpa sebarang penjelasan.
Adakah kaedah sebegini kelihatan teratur bagi seorang penulis kitab suci yang dikatakan Maha Bijaksana? Sudah tentu tidak, namun umat Islam di kemudian hari mencipta pelbagai alasan serta Ahadith ini demi melindungi percanggahan yang ketara di dalam Quran.