Dina mangsa harita dina taun katilu kalénder Hijriah, Al-Quran maparin katangtuan ngeunaan pembagian warisan kanggo jalmi Kalalah (jalmi anu teu gaduh sepuh atanapi putra) kalayan cara sapertos kieu:
Surah al-Nisa 4:12:
۔۔۔ وَإِن كَانَ رَجُلٌ يُورَثُ كَلاَلَةً أَوِ امْرَأَةٌ وَلَهُ أَخٌ أَوْ أُخْتٌ فَلِكُلِّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا السُّدُسُ فَإِن كَانُواْ أَكْثَرَ مِن ذَلِكَ فَهُمْ شُرَكَاءُ فِي الثُّلُثِ ۔۔
... Sarta upami saurang pameget atanapi istri teu ngantunkeun sepuh atanapi putra nanging gaduh sadérék pameget atanapi sadérék istri, mangka kanggo unggal jalmi ti aranjeunna téh sapergenep. Nanging upami aranjeunna langkung ti dua, aranjeunna babagi dina sapertilu ...
Ku jalaran kitu, dina taun ka-3 Hijriah, pembagian warisan kanggo jalmi Kalalah ngawengku katangtuan-katangtuan sapertos kieu kanggo bagian sadérék pameget sareng sadérék istri:
- Upami jalmi Kalalah mung gaduh hiji sadérék pameget atanapi sadérék istri, bagianana ditetepkeun sapergenep (1/6) tina harta warisan.
- Upami sadérék pameget sareng sadérék istrina langkung ti saurang, aranjeunna sadaya bakal nampi bagian anu sami tina sapertilu (1/3) tina harta warisan.
Nanging, aya pasualan anu timbul genep taun saatosna nalika, dina taun ka-9 Hijriah, nu nyerat Al-Quran (Muhammad nyalira) katingalina hilap kana katangtuan ieu sarta nyebatkeun ayana wahyu énggal, anu ngarobih bagian sadérék pameget sareng sadérék istri kanggo jalmi Kalalah. Pembagian anu dirévisi téh sapertos kieu:
Surah al-Nisa, ayat 176:
يَسْتَفْتُونَكَ قُلِ ٱللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِى ٱلْكَلَٰلَةِ ۚ إِنِ ٱمْرُؤٌا۟ هَلَكَ لَيْسَ لَهُۥ وَلَدٌ وَلَهُۥٓ أُخْتٌ فَلَهَا نِصْفُ مَا تَرَكَ ۚ وَهُوَ يَرِثُهَآ إِن لَّمْ يَكُن لَّهَا وَلَدٌ ۚ فَإِن كَانَتَا ٱثْنَتَيْنِ فَلَهُمَا ٱلثُّلُثَانِ مِمَّا تَرَكَ ۚ وَإِن كَانُوٓا۟ إِخْوَةً رِّجَالًا وَنِسَآءً fَلِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ ٱلْأُنثَيَيْنِ ۗ
Aranjeunna nyuhunkeun fatwa [hukum] ti anjeun. Saurkeun, "Allah maparin fatwa ka aranjeun ngeunaan jalmi anu teu gaduh katurunan sareng sepuh [salaku ahli waris]." Upami saurang pameget pupus, kalayan teu ngantunkeun putra nanging [mung] gaduh sadérék istri, mangka bagian kanggo sadérék istrina téh satengah tina harta anu dikantunkeunana. Sarta anjeunna ngawaris ti sadérék istrina upami sadérék istrina [pupus sarta] teu gaduh putra. Nanging upami aya dua sadérék istri [atanapi langkung], aranjeunna bakal nampi dua pertilu tina harta anu dikantunkeunana. Upami aya sadérék pameget sareng sadérék istri, bagian pameget nyaéta sami sareng bagian dua istri.
Ku kituna, dina taun ka-9 Hijriah, pembagian warisan kanggo jalmi Kalalah ngenalkeun bagian-bagian sapertos kieu kanggo sadérék pameget sareng sadérék istri:
- Hiji sadérék istri ti jalmi Kalalah bakal nampi satengah tina harta warisan.
- Hiji sadérék pameget ti jalmi Kalalah bakal ngawaris sagemblengna tina harta warisan (hartosna, dua kali lipet ti bagian sadérék istri).
- Upami aya dua atanapi langkung sadérék istri, dua pertilu tina harta warisan bakal dibagi rata di antara aranjeunna.
- Upami aya sadérék pameget sareng sadérék istri, sagemblengna harta warisan bakal dibagi ku cara dimana sadérék pameget nampi dua kali lipet tina bagian sadérék istri.
Kukituna, dua ayat Al-Quran ieu nembongkeun kontradiksi anu nyata ngeunaan bagian sadérék pameget sareng sadérék istri ti jalmi Kalalah, sahingga nimbulkeun kabingungan di kalangan umat Islam.
Maududi nyerat dina tafsir ayat Surah al-Nisa 4:176 ieu (tautan):
Ayat ieu lungsur lami saatos lungsurna bagian sanés tina surah ieu. Numutkeun sababaraha riwayat, ayat ieu mangrupikeun ayat Al-Quran anu pangtungtungna lungsur. (Kanggo riwayat-riwayat ieu, tingal koméntar Ibn Kathir ngeunaan ayat ieu - Red.) Sanaos hal ieu diperdebatkeun, sahenteuna ieu nembongkeun yén ayat ieu lungsur dina taun 9 Hijriah, padahal umat Islam parantos lami maca surah al-Nisa ieu sateuacan mangsa harita. Ku jalaran kitu, ayat ieu henteu dilebetkeun kana ayat-ayat ngeunaan warisan anu disebatkeun dina awal surah, nanging ditémpélkeun di bagian tungtung salaku lampiran (hartosna, ieu mangrupikeun ayat terakhir tina Surah al-Nisa).