Mugi kersa nyayogikeun waktos sakedap kanggo mikahartos katunggaraan anu kalintang abotna anu disangga ku jalmi-jalmi sapertos kami — jalmi-jalmi anu dilahirkeun homoseksual — dina ngajalani kahirupan di handapeun kalangkang doktrin kaagamaan. Ieu sanés mung saukur gaya hirup atanapi pilihan. Ieu téh mangrupikeun bukti ayana diri kami. Nanging, ayana kami téh dianggap salaku supata, kajahatan, sareng kalepatan.
Dina masarakat anu agamis, kami sering diuningaan yén homoseksualitas téh mangrupikeun dosa, anu pantes kéngingkeun hukuman saolah-olah kami henteu kantos diciptakeun pikeun tujuan anu sami sareng jalmi-jalmi heteroseksual. Kahirupan kami digambarkeun sanés salaku hirup anu leres, nanging salaku pepeling pikeun jalmi sanés. Harkat kami disorot ukur salaku “panyoba” — cobaan pikeun kulawarga kami, gogoda pikeun jalmi sanés, sareng conto ngeunaan naon anu ulah diturutan.
Sangkan tiasa salamet, kami dipiharep kedah ngabohong — nyidem jatining diri kami anu saleresna sarta pura-pura janten heteroseksual mung sangkan tiasa ditampi ku balaréa, sangkan tiasa nyingkahan kaéra, kangéwa, atanapi dalah pati sanés. Kami kapaksa nyumput di payuneun balaréa ku cara ngagem topéng kawas jalmi biasa, bari saleresna mah ngaraos sesek napas sarta kasiksa di jero dada.
Ajaran agami nyebatkeun yén Allah moal maparinan beban ka hiji jiwa saluhureun tina kamampuhna. Nanging beban anu kumaha saleresna ieu téh? Nalika kami diwartoskeun yén jatining diri kami téh mangrupikeun cobaan, samentawis jalmi sanés mah bébas pikeun mikaasih sareng dipikaasih — perkawis éta téh sanés kaadilan. Éta mangrupikeun kakejaman anu disimpen dina rupa kasoléhan. Sababaraha urang di antara kami kadorong kalintang tebihna dugi ka mimiti mikirkeun naha pati téh bakal langkung gampil tibatan kasangsaraan anu karandapan unggal dinten ieu.
Kami henteu kéngingkeun pangalaman dasar salaku manusa: rasa asih, silih deudeuh, kaakraban, sareng kabagjaan. Sadaya hal anu diwidian ku Muslim heteroseksual — malah didasarkeun atanapi didorong — pikeun dinikmati, sarta seringna mah tiasa mangkali-kali. Nabi Islam nikah ka sababaraha istri, kalebet hamba sahaya, sarta kahoyong anjeunna dipuji. Nanging upami jalmi sapertos kami nyepeng panangan pasangan kami, kami diéra-éra, dihakimi, sarta dipiharep hirup nyalira tanpa pasangan saumur hirup. Éta sanés moralitas. Éta mangrupikeun panindasan.
Hal ieu langkung tebih tibatan mung saukur diasingkeun. Kami ngaraos sapertos jalmi deungeun dina raga kami sorangan. Kami sering nyangsikeun ajén diri kami, kaséhatan méntal kami, sarta kasalametan kami, salawasna hariwang naha aya pipikiran, cariosan, atanapi tindakan kami anu bakal ngondang bebendu Allah atanapi kangéwa ti masarakat. Kami hirup dina kasieun, salawasna pura-pura, salawasna ngaleutikkeun diri kami sangkan luyu sareng citakan anu henteu kantos ku kami dipilih.
Kami disebat salaku pedofil, tukang ruda paksa, atanapi kasurupan ku roh jahat. Kami dituduh, dicabut harkat kamanusaanana, sarta dianggap salaku ancaman pikeun masarakat. Sababaraha urang malah moal ngawidian kami caket sareng alo-alo kami sorangan, saolah-olah ku ayana kami téh tiasa nularan ka aranjeunna.
Salira moal tiasa ngabayangkeun kumaha pikasieuneunana nalika ditarik pikeun ngajalanan rukyah atanapi dipaksakeun nuturkeun terapi konversi. Kasiksaan méntal, émosional, sareng fisik nalika ditungtut kedah “ngarobih” hiji hal anu saleresna mah sanés mangrupikeun pilihan. Sanaos kami mendakan jalmi anu dipikaasih, kami tetep hirup dina kasieun: dihakimi, dihina, sareng diguyonkeun pikeun hal anu kalintang saderhana sarta suci sapertos hoyong ngabagi kahirupan sareng jalmi sanés.
Dina seueur masarakat Islam, nembongkeun diri salaku gay sacara terang-terangan téh hartosna ditutup jalan tina sagala rupi hal. Kasehatan, padamelan, bank, padumukan, ladenan darurat — sadaya perkawis éta tiasa janten pakarang di tangan jalmi anu kangéwa ka homoseksual. Kami sanés mung saukur sieun ku panolakan, nanging ogé sieun ku kakerasan, diantepkeun dina urusan médis, sarta kacaman sacara pulitik. Tokoh-tokoh agami ngalanggar privasi kami. Dokter ngabongkar karusiahan kami. Harkat sareng martabat kami dirampas mung kusabab kami ludeung pikeun aya.
Saeunyana seueur kénéh anu hoyong dicaritakeun, nanging panginten ayeuna salira parantos uninga kana naon anu nuju kami sanggapi. Upami leres aya Gusti Allah, sareng upami ieu dunya anu didamel ku Mantenna pikeun kami, maka sipat welas asih Mantenna saolah-olah aya watesna. Atanapi panginten, sanés Mantenna anu teu maparinan welas asih ka kami. Panginten, nyaéta jalmi-jalmi sapertos Zakir Naik sareng anu sanésna anu muter-balikkeun ajaran agami pikeun nyebarkeun kangéwa sareng katunggaraan kalayan nganggo jenengan Mantenna.
Sanaos kumaha waé ogé, kami tatu sarta ngaluarkeun getih. Dina jempé. Unggal dinten. Samentawis jalmi sanés mah malieur.
Pangrojong ti Salah Sahiji Sora LGBT di AS pikeun Éks-Muslim anu Nuju Nyangga Kasusah di Tanah-Tanah Islam
Saparantos tulisan kami dipedalkeun, kami nampi pesen ieu, anu kalintang ngagedékeun manah sarta janten sumber pencerahan sareng inspirasi.:
Abdi parantos bajoang pikeun hak-hak LGBT di AS ti saprak taun 90-an. Sanaos seueur bédana, kaayaan di AS dina waktos éta kalintang miripna sareng naon anu ku salira sadaya digambarkeun. Homoseksualitas téh dilarang sacara hukum - bar-bar gay digerbeg ku pulisi anu ngabalukarkeun panahanan massal sarta ngaruksak karir sareng kahirupan jalmi seueur. Nganggo “papakean lawan jinis” ogé dilarang sarta tiasa ngabalukarkeun ditahan ku pulisi. Hubungan seksual sasama jinis henteu diaku salaku hak dasar dugi ka taun 2003, nalika undang-undang sodomi di Texas, anu nuju diusahakeun pikeun dilarapkeun, dinyatakeun ngalanggar konstitusi. Kasaruaan nikah nembé diresmikeun dina taun 2015. Sarta ayeuna, hak-hak éta sareng hak sanésna nuju diserang deui di AS, ku jalmi-jalmi ékstremis agami anu nyobian ngagunakeun paksaan supados masarakat luyu sareng pandangan aranjeunna anu pinuh ku kangéwa sarta kawas jaman abad patengahan sangkan aranjeunna tiasa nampi deui kakawasaan.
Sateuacan éta, di nagara-nagara Kristen, homoseksualitas tiasa sarta kantos diancam ku hukuman pati. Sapertos di nagara-nagara Muslim, sakapeung perkawis éta memang “ditoléransi,” nanging henteu kantos tiasa ditampi, sarta panerapan hukum anu sakahayang (teu pasti) ngajantenkeun unggal jalma hirup di handapeun kalangkang kasieun.
Salira sadaya nampi sadaya welas asih sareng pangrojong ti abdi, sarta ti komunitas LGBT global. Islam téh lepat - boh ngeunaan perkawis ieu atanapi sacara umum - sarta abdi miharep yén jalanna sajarah bakal ngaréformasi Islam salaku agami pikeun ngalahirkeun aliran-aliran pamikiran anu langkung réformis. Agami Kristen merlukeun waktos dugi ka dua rébu taun sarta ngaliwatan réformasi sareng jaman pencerahan (enlightenment) pikeun dugi ka titik sapertos ayeuna, samentawis kaayaan pulitik anu kapangaruhan ku pipilueun pihak Kulon henteu mawa Islam ka arah anu saé kusabab langkung condong ngadorong radikalitas.
Dina pandangan abdi, Muslim LGBT kedah ninggalkeun Islam, nanging abdi ogé mikir yén sadaya jalma kedah kitu. Kitu ogé sareng agami Kristen. Abdi ngaraos yén urang salaku komunitas queer gaduh cara sawang tambahan sarta ku kituna gaduh dorongan tambahan, sarta urang gaduh komunitas anu silih rojong sareng silih pikahartos, nanging perkawis ieu tetep mangrupikeun hiji lalampahan. Upami aya jalmi anu henteu tiasa, perkawis éta ogé tiasa dipikahartos. Sadayana téh mangrupikeun prosés diajar sareng ngeunteung.
Abdi hoyong nyarankeun hiji pilem énggal ngeunaan hubungan gay sarta tegangan anu karandapan ku saurang pameget Muslim. Judulna nyaéta Breaking Fast{._3t5uN8xUmg0TOwRCOGQEcU target=“_blank” rel=“noopener nofollow ugc”}, sarta upami salira sadaya sateuacan ningal, panginten pilem ieu tiasa janten sumber pikeun mikahartos. Abdi wanoh sareng gay Muslim, gay Hindu, sarta gay Kristen. Perjoangan unggal budaya téh unik, sarta perjoangan unggal jalma ogé unik, nanging urang sadaya gaduh langkung seueur sasaruaan dina perjoangan sareng pangalaman urang tibatan perbédaan.
Abdi miharep yén Islam tiasa lebet kana jaman énggal dimana alternatif pikeun fundamentalisme janten langkung dominan. Abdi miharep yén salira, sarta sadérék-sadérék pameget, istri, sareng anu sanésna ti kalangan LGBT tiasa émigrasi ka nagara sarta budaya anu maparinan kabébasan, sanaos abdi uninga yén kabébasan éta seringna kedah ditukeur ku hal-hal sanés anu ogé kalintang berharga pikeun salira.
Nu pangutamina, abdi miharep salira sadaya aya dina kaayaan salamet sarta salawasna aman.
Kami ngahaturkeun nuhun ka réréncangan urang ti Amérika pikeun réspon anu kalintang berharga ieu.
- Rincian
- Terakhir Diropéa: 02 Juli 2025
Artikel sateuacanna: Zakir Naik: Homoseksualitas dimimitian nalika salira ngalanggar aturan Hijab Artikel salajengna: Asih Homoseksual anu Henteu Tiasa Anjeunna Caritakeun, Réréncangan Agamis anu Henteu Tiasa Mikahartos