Did really Hindu (Vedic) GODS create the Universe and Mankind?

Pertama:

• Hinduisme adalah sebuah agama.
• Manakala Hindutva pula merupakan satu ideologi politik dan budaya yang bertujuan untuk mentakrifkan identiti India terutamanya berdasarkan budaya dan agama Hindu. Oleh itu, Hindutva bukan sekadar merujuk kepada agama Hinduisme, sebaliknya ia merupakan satu ideologi politik-budaya yang melihat India secara fundamentalnya sebagai sebuah negara Hindu. Hindutva adalah sama seperti "Islam Politik". Kedua-duanya tidak dilihat sebagai gerakan yang aman.

Kedua:

Penyokong Hindutva menegaskan bahawa dewa-dewa Veda (Hindu) mencipta alam semesta dan kemudiannya umat manusia, menolak sepenuhnya teori evolusi manusia, sama seperti kebanyakan agama tradisional lain di seluruh dunia. Walau bagaimanapun, bukti saintifik dan arkeologi menunjukkan gambaran yang sangat berbeza, yang berasaskan fakta, bukannya kepercayaan semata-mata.

Ketiga:

Di sebalik kepercayaan popular, Hinduisme dalam bentuk Veda yang dikenali hari ini tidak berusia lebih daripada 3,500–4,000 tahun. Elemen terawal daripada apa yang kini kita panggil sebagai Hinduisme telah diperkenalkan oleh para penghijrah Indo-Aryan yang datang ke benua kecil India dari Steppe Pontic-Caspian (kini Ukraine, Rusia, dan Kazakhstan). Masyarakat ini membawa bersama mereka:

• Bahasa Sanskrit, yang menjadi akar kepada banyak bahasa India moden;

• Kitab Veda, yang merupakan teks keagamaan asas bagi agama Hinduisme;

• Dan elemen budaya lain yang membentuk tamadun awal India.

Namun, ideologi Hindutva moden menolak sepenuhnya teori penghijrahan ini. Sebaliknya, ia mempromosikan teori "Keluar dari India" (OIT), yang mendakwa secara palsu bahawa orang Aryan adalah penduduk asli India dan kemudiannya tersebar ke luar ke Eropah. Walau bagaimanapun, pandangan ini tidak disokong oleh kesarjanaan arus perdana mahupun sains genetik.

Keempat:

Ahli arkeologi dan ahli sejarah bersetuju bahawa tiada sebarang kesan peninggalan agama Veda, dewa-dewa Hindu, bahasa Sanskrit, mahupun penyembahan di kuil di benua kecil India sebelum tahun 1500 SM.

• Tiada kuil atau berhala dewa-dewa Hindu

• Tiada inskripsi atau artifak yang berkaitan dengan sebarang tanda Hinduisme

• Malah tidak ada satu punlukisan gua yang berkaitan dengan Hinduisme

Semua ini membawa kepada kesimpulan yang sama: Hinduisme tidak wujud di India sebelum ketibaan orang Indo-Aryan.

Kelima:

Tamadun Lembah Indus (IVC)—yang berkembang pesat antara tahun 2600 dan 1900 SM di sebahagian kawasan yang kini merupakan Pakistan dan barat laut India—merupakan sebuah budaya bandar yang sangat maju. Bandar-bandar seperti Harappa dan Mohenjo-daro dilengkapi dengan sistem saliran yang kompleks, jelapang padi, dan tulisan tersendiri.

Walau bagaimanapun, tiada satu pun artifak yang ditemui dari tapak IVC menunjukkan sebarang kaitan dengan kepercayaan Hindu yang muncul kemudiannya:

• Tiada Veda

• Tiada imej dewa-dewa Hindu seperti Shiva, Vishnu, atau Brahma

• Tiada bahasa Sanskrit

• Tiada kuil

Ini jelas menunjukkan bahawa Tamadun Lembah Indus dan Hinduisme merupakan dua fasa budaya yang berbeza. Tamadun Lembah Indus mengalami kemerosotan sekitar tahun 1900 SM, manakala Hinduisme hanya muncul dengan penghijrahan orang-orang Aryan kemudiannya.

Keenam:

Kajian genetik telah menambah satu bukti penting kepada teori penghijrahan Aryan:

• DNA Lembah Indus menunjukkan tiada keturunan Aryan, yang menandakan ketiadaan lengkap pengaruh genetik Steppe.

• Sebaliknya, populasi kasta tinggi India Utara moden menunjukkan tanda-tanda jelas DNA Steppe (Aryan), terutamanya pada kromosom-Y lelaki (iaitu hanya lelaki Aryan yang menyerang dan berhijrah ke India).

Pola ini mencadangkan senario sejarah di mana lelaki Aryan memasuki India, berkemungkinan sebagai golongan elit pahlawan, dan membiak dengan populasi tempatan, lalu membentuk kumpulan genetik serta budaya keagamaan selama beberapa generasi.

Ketujuh:

Salah satu petunjuk arkeologi yang paling jelas tentang pengaruh Aryan ialah kuda:

• Tiada sisa peninggalan kuda atau rata (kereta kuda) yang ditarik kuda ditemui di India sebelum tahun 1500 SM.

• Tiada sebarang lukisan gua atau gambaran tentang kuda dalam seni India pra-Aryan.

• Kitab Rigveda, yang ditulis oleh orang Indo-Aryan, kerap kali menyebut tentang kuda dan rata—simbol kepada mobiliti dan peperangan mereka.

Fakta-fakta ini selaras sepenuhnya dengan senario penghijrahan pasca-IVC, di mana orang Indo-Aryan membawa teknologi dan haiwan baharu yang sebelum ini tidak dikenali di rantau tersebut.

Kelapan:

Kitab Rigveda, kitab suci Hindu yang tertua, mengandungi rujukan kepada wilayah geografi dan konflik yang konsisten dengan naratif penghijrahan. Teks-teks ini menyebut tentang sungai, landskap, dan musuh yang sepadan dengan wilayah di sebelah barat India, sekali gus mengukuhkan lagi hujah penghijrahan orang Aryan ke benua kecil tersebut.

Kesimpulan:

Bukti saintifik daripada arkeologi, genetik, dan linguistik jelas menyokong pandangan bahawa Hinduisme, seperti yang kita kenali hari ini, bukanlah sebuah kepercayaan peribumi atau abadi, sebaliknya ia merupakan hasil daripada penghijrahan, pelaziman budaya, dan evolusi dari semasa ke semasa.

Kepercayaan bahawa dewa-dewa Hindu mencipta dunia dan umat manusia tidak disokong oleh sebarang bukti sejarah mahupun saintifik. Sebaliknya, Hinduisme—seperti semua agama lain—mempunyai asal-usul manusia yang berakar umbi dalam masa, tempat, dan set keadaan sejarah yang khusus.

Isi Kandungan:

Lukisan Gua:

Para pengikut Hindutva mendakwa bahawa dewa-dewa Veda merupakan dewa tertua yang mencipta dunia dan tamadun Veda adalah yang paling purba, terkenal dengan kehalusan pertukangan mereka yang unggul. Walau bagaimanapun, jika ini benar, mengapakah gambaran dewa-dewa Veda tidak berusia lebih daripada 3500 tahun, sedangkan pelbagai lukisan dan patung lain daripada tamadun berbeza, yang jauh lebih tua daripada 3500 tahun, masih terselamat?

Di sebalik dakwaan-dakwaan ini, tiada sebarang bukti kewujudan Hinduisme di India yang berusia lebih daripada 3500 tahun. Tiada kuil Hindu, arca dewa-dewa Hindu, lukisan gua, atau sebarang bukti arkeologi lain yang wujud sebelum tempoh ini.

https://en.wikipedia.org/wiki/Cave_paintings_in_India

Sejarah lukisan gua di India atau seni batu merangkumi lukisan dan lakaran dari zaman prasejarah, bermula sekitar tahun 30,000 SM di gua-gua di India Tengah, seperti yang digambarkan di tempat perlindungan batu Bhimbetka.

!(https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/91/Rock_Shelter_8%2C_Bhimbetka_02.jpg/1200px-Rock_Shelter_8%2C_Bhimbetka_02.jpg){width=“734” height=“489” style=“display: block; margin-left: auto; margin-right: auto;”}

Terdapat banyak lukisan gua dan sebagainya yang wujud (yang berusia lebih daripada 3500 tahun), namun langsung tiada bukti kewujudan budaya Veda.

Tamadun Lembah Indus & Bukti DNA

1. Analisis DNA Tamadun Lembah Indus (IVC):

   • Satu kajian genetik pada tahun 2019 (pautan) menganalisis DNA seorang wanita Harappa dari Rakhigarhi, salah satu bandar terbesar dalam Tamadun Lembah Indus.
   • Keputusan menunjukkan tiada sebarang kesan DNA Aryan (Steppe) dalam populasi Harappa, yang bermaksud masyarakat IVC tidak mempunyai kaitan genetik dengan ketibaan orang Aryan kemudiannya.

2. Peralihan Genetik dalam Kalangan Masyarakat India Moden:

   • Sebaliknya, masyarakat India hari ini mempunyai sekitar 10% hingga 20% DNA Aryan (Steppe) (pautan).
   • Ini menunjukkan satu transformasi genetik yang ketara selepas kemerosotan Tamadun Lembah Indus.

3. Teori Penghijrahan/Pencerobohan Aryan:

   • Para saintis menjelaskan peralihan genetik ini sebagai kesan daripada penghijrahan/pencerobohan orang Aryan dari Steppe Rusia, yang membawa kepada runtuhnya IVC sekitar 4000 tahun dahulu (Rujukan: livescience.com{.ml-1 .inline-flex .h-[22px] .items-center .rounded-xl .bg-[#f4f4f4] .px-2 .text-[0.5em] .font-medium .text-token-text-secondary .dark:bg-token-main-surface-secondary .relative .top-[-0.094rem] .!text-token-text-secondary .uppercase .hover:bg-token-text-primary .hover:!text-token-main-surface-secondary .dark:hover:bg-token-text-primary .group target=“_blank” rel=“noopener”}).
   • Kajian DNA mengesahkan bahawa hanya lelaki Aryan yang berhijrah ke India—tiada wanita asal Steppe ditemui dalam kumpulan genetik tersebut. Ini bermakna, sebagai penakluk, lelaki Aryan mempunyai akses istimewa kepada wanita tempatan, manakala lelaki peribumi telah dipinggirkan. Ini membawa kepada kehadiran ketara DNA lelaki Steppe dalam kalangan masyarakat India moden, manakala garis keturunan ibu kekal peribumi. Bukti genetik ini menyokong kuat teori bahawa orang Aryan tiba di India selepas kemerosotan Tamadun Lembah Indus, sekali gus membentuk semula demografi dan landskap budayanya.

Tiada dewa Hindu ditemui di Tapak Arkeologi Harappa atau Mohenjo-Daro

Walaupun pengikut Hindutva mendakwa bahawa Tamadun Lembah Indus merupakan sebuah Masyarakat Veda, namun mereka langsung tidak mempunyai sebarang bukti untuk menyokong dakwaan tersebut.

• Ketiadaan dewa Hindu dalam Tamadun Lembah Indus (IVC)
  • Ribuan permainan, meterai, dan berhala telah ditemui di tapak arkeologi Harappa atau Mohenjo-Daro, namun, tidak ada satu pun patung atau gambaran dewa Hindu yang dijumpai.
• Ketiadaan kuil Hindu dalam IVC
  • Walaupun banyak rumah ditemui di IVC, tidak ada satu pun kuil Hindu yang ditemui di Harappa atau di seluruh Lembah Indus.

Malah, kuil Hindu tertua (di seluruh Benua Kecil India) yang ditemui ialah Kuil Mundeshwari, yang terletak di daerah Kaimur di Bihar, India. Ia dipercayai dibina sejak tahun 108 Masihi, menjadikannya hanya berusia sekitar 1,900 tahun.

Begitu juga, patung dewa Hindu atau Veda tertua yang diketahui (di seluruh India) ialah Shiva Lingam yang ditemui di Gudimallam, Andhra Pradesh, India. Shiva Lingam ini bertarikh sekitar abad ke-3 hingga ke-2 SM (berusia sekitar 2000 tahun) dan dianggap sebagai salah satu representasi terawal dewa Hindu.

Meterai Pashupati: Satu Analisis Kritikal

Meterai Pashupati, yang ditemui dalam Tamadun Lembah Indus, telah mencetuskan perdebatan yang sengit dalam kalangan ahli sejarah, ahli arkeologi, dan kumpulan agama. Walaupun beberapa pengikut Hindutva mendakwanya sebagai bukti kewujudan agama Veda atau Hindu di Lembah Indus, penelitian yang lebih mendalam mendedahkan bahawa dakwaan ini adalah bersifat spekulatif dan kekurangan bukti yang kukuh. Mari kita perincikan hujah-hujah ini dan menganalisisnya secara kritikal.

Apakah Meterai Pashupati?

Meterai Pashupati ialah sebuah meterai steatit kecil yang digali dari Mohenjo-Daro, tapak utama Tamadun Lembah Indus (sekitar 2600–1900 SM). Ia menggambarkan susuk tubuh yang duduk dalam keadaan bersilang kaki, dikelilingi oleh haiwan seperti gajah, harimau, dan kerbau. Beberapa sarjana telah mentafsirkan susuk ini sebagai proto-Shiva, khususnya dalam bentuk Pashupati (Tuan Segala Haiwan). Walau bagaimanapun, tafsiran ini tidak diterima secara universal dan kekal menjadi subjek perdebatan.

Dakwaan Hindutva Mengenai Meterai Pashupati

1. Haiwan dan Perkaitan dengan Shiva:

   • Penyokong Hindutva berhujah bahawa kehadiran haiwan pada meterai tersebut selaras dengan peranan Shiva sebagai Tuan Segala Haiwan (Pashupati). Mereka mendakwa persamaan ini membuktikan susuk tersebut ialah Shiva.

2. Postur Yoga:

   • Mereka juga menunjukkan bahawa susuk tersebut duduk dalam postur yang menyerupai Yoga, dan memandangkan Shiva dianggap sebagai pakar Yoga, ini mengukuhkan lagi dakwaan mereka.

Maklum Balas Kami Terhadap Dakwaan Ini

1. Tiada Pengulangan:

   • Ribuan meterai and artifak telah ditemui dari Lembah Indus, tetapi hanya satu—iaitu Meterai Pashupati—yang menunjukkan susuk menyerupai Shiva. Sekiranya Shiva merupakan dewa utama bagi masyarakat Lembah Indus, kita pastinya akan menemui banyak gambaran tentangnya pada pelbagai artifak lain. Ketiadaan bukti sedemikian melemahkan dakwaan tersebut.

2. Tiada Kaitan Langsung dengan Shiva:

   • !(https://ii1.pepperfry.com/media/catalog/product/b/r/1100x1210/brown-polyresin-and-bronze-lord-shiva-padmasana-idol-by-ecraftindia-brown-polyresin-and-bronze-lord–y9dqdr.jpg){.float-end width=“230” height=“253” style=“display: block; margin-left: auto; margin-right: auto;”}Susuk pada meterai tersebut tidak menyerupai gambaran Shiva yang muncul kemudian dalam ikonografi Hindu. Sebagai contoh, Shiva biasanya ditunjukkan dengan ciri-ciri khusus seperti trisula (trishul), bulan sabit, atau ular, yang mana semuanya tidak kelihatan pada meterai tersebut. Pengenalpastian susuk tersebut sebagai Shiva adalah bersandarkan semata-mata pada kehadiran haiwan, yang mana ia bukan satu bukti konklusif.

3. Tafsiran yang Bersifat Spekulatif:

   • Idea bahawa susuk tersebut mewakili Shiva adalah sekadar hipotesis, bukannya fakta yang terbukti. Para sarjana telah mengemukakan tafsiran lain, seperti susuk tersebut adalah seorang bomoh (shaman), seorang proto-yogi, atau dewa tempatan yang tidak berkaitan dengan Hinduisme. Tanpa skrip Lembah Indus yang dapat dinyahkod, tafsiran-tafsiran ini kekal sebagai spekulasi.

4. Yoga di Lembah Indus:

   • Tiada jaminan bahawa susuk tersebut duduk dalam postur Yoga. Sekiranya masyarakat Lembah Indus mengamalkan Yoga, kita pastinya akan menemui banyak meterai atau artifak yang menggambarkan postur yang serupa. Walau bagaimanapun, bukti sedemikian tidak wujud. Meterai Pashupati ini berdiri sendirian, menjadikannya asas yang tidak boleh dipercayai untuk mendakwa kewujudan Yoga di Lembah Indus.

Perbandingan dengan Dewa Celtic Cernunnos

!(https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/86/Gundestrupkedlen-00054%28cropped%29.jpg/450px-Gundestrupkedlen-00054%28cropped%29.jpg){.float-end border=“0” width=“350” height=“238” style=“display: block; margin-left: auto; margin-right: auto;”}Menariknya, susuk pada Meterai Pashupati menunjukkan persamaan yang lebih kuat dengan dewa Celtic Cernunnos berbanding dengan Dewa Shiva. Cernunnos, dewa dari mitologi Celtic, digambarkan dengan tanduk, dikelilingi oleh haiwan, dan duduk dalam postur yang serupa dengan Meterai Pashupati. Beliau dikaitkan dengan kesuburan, kemakmuran, dan sebagai Tuan Segala Haiwan, mirip dengan susuk pada meterai tersebut.

• Cernunnos: Ketahui lebih lanjut tentang Cernunnos di Wikipedia

Sebaliknya, Dewa Shiva dalam ikonografi Hindu tidak pernah digambarkan dengan tanduk, dan postur Yoga beliau sangat berbeza dengan susuk pada meterai tersebut. Ini menimbulkan persoalan tentang kesahihan mengaitkan Meterai Pashupati dengan Shiva.

Oleh itu, Meterai Pashupati adalah artifak yang menarik, tetapi ia tidak boleh dianggap sebagai bukti muktamad tentang kewujudan Hinduisme atau agama Veda dalam Tamadun Lembah Indus. Dakwaan bahawa ia menggambarkan Shiva adalah berasaskan tekaan berbanding bukti konkrit. Untuk menegaskan bahawa masyarakat Lembah Indus menganut Hinduisme berdasarkan satu meterai ini sahaja adalah satu tindakan yang melampaui batas.

Untuk bacaan lanjut, anda boleh meneroka:

• Pashupati Seal - Britannica

• Indus Valley Civilization - World History Encyclopedia

DNA Populasi India Masa Kini

Populasi India hari ini adalah campuran daripada 3 kumpulan nenek moyang:

1. Orang India Selatan Kuno (Ancient Ancestral South Indians)
2. Masyarakat Tamadun Lembah Indus
3. Masyarakat yang berhijrah dari Steppe Pontic (biasanya dikenali sebagai orang Aryan).

Tiada satu pun daripada ketiga-tiga kumpulan ini yang wujud hari ini tetapi percampuran merekalah yang menyebabkan sebahagian besar populasi India moden terbentuk.

Daripada kumpulan tersebut, Orang India Selatan Kuno wujud di beberapa bahagian benua kecil yang tidak berada di bawah Tamadun Lembah Indus. Kerabat terdekat mereka pada masa kini ialah suku kaum di Kepulauan Andaman.

Daripada kumpulan tersebut, Lembah Indus tidak mempunyai DNA Steppe. Mereka terutamanya mempunyai campuran DNA yang berkaitan dengan petani-Iran serta beberapa DNA daripada Orang India Selatan Kuno. Pada tahun 2019, satu kajian penyelidikan terbaharu telah diterbitkan mengenai penjujukan DNA seorang wanita dari tamadun Lembah Indus. Berikut adalah pautan ke kajian ini (pautan). Ini membuktikan bahawa Pencerobohan Aryan berlaku selepas Tamadun Lembah Indus telah pun musnah sekitar 4000 tahun dahulu.

Daripada kumpulan tersebut, kumpulan ke-3 iaitu populasi Steppe datang dari kawasan padang rumput di Eropah Timur yang sepadan dengan Ukraine, Rusia, dan Kazakhstan moden. Penyelidikan genetik mengenal pasti bahawa keturunan Steppe ini melonjak masuk ke India semasa "tingkap masa yang sempit" bertarikh antara 2,000 SM dan 1,500 SM.

Kesan daripada penternak steppe Yamnaya

Pada 6 September 2019, satu kajian saintifik telah diterbitkan dalam Science (pautan) oleh Dr. Reich dan pasukannya. Mereka mengambil pandangan makro, menganalisis data genetik daripada 523 orang kuno yang merangkumi tempoh 8,000 tahun di seluruh Asia Tengah dan Selatan sehinggalah ke Steppe Eropah – kajian terbesar tentang DNA manusia kuno.

Ringkasan (oleh scroll.in) tentang penemuan tersebut adalah seperti di bawah:

Penyebaran penternak Steppe dan keturunan mereka merentasi Eurasia kuno. Populasi Steppe dikenal pasti di sini menggunakan nama Yamnaya yang merujuk kepada budaya arkeologi kuno di Steppe Pontic. Masyarakat Yamnaya inilah yang menuturkan bahasa yang menjadi nenek moyang kepada setiap bahasa Indo-Eropah yang wujud hari ini, sama ada bahasa Bhojpuri mahupun bahasa Welsh. Anak panah menunjukkan laluan yang munasabah manakala tahun-tahun merujuk kepada anggaran kasar bila orang Yamnaya dan keturunan mereka tiba di sesuatu tempat. Sumber: Pembentukan populasi manusia di Asia Selatan dan Tengah.

Sebaik sahaja orang Steppe ini memasuki India, satu pergolakan besar berlaku. Mereka bercampur dengan masyarakat Lembah Indus untuk mewujudkan apa yang kini dipanggil sebagai kumpulan Keturunan India Utara (Ancestral North Indian). Walau bagaimanapun, sebahagian besar masyarakat Tamadun Lembah Indus telah didesak ke selatan apabila orang Steppe masuk. Mereka kemudiannya bercampur dengan Orang India Selatan Kuno untuk membentuk kumpulan yang dikenali sebagai populasi Keturunan India Selatan (Ancestral South Indian).

Bagi tempoh 2,000 tahun seterusnya, orang India bercampur secara bebas. Kesannya, kebanyakan masyarakat Asia Selatan moden adalah campuran daripada Keturunan India Utara dan Keturunan India Selatan. Walau bagaimanapun, pergolakan besar ini terhenti sekitar 1,900 tahun dahulu apabila masyarakat India membeku kepada ribuan kumpulan endogami yang tidak berkahwin campur merentasi sempadan kasta – satu struktur masyarakat yang dikekalkan sehingga ke hari ini.

Di Asia Selatan, keluarga bahasa Indo-Eropah yang dibawa masuk oleh orang Steppe telah berpecah untuk melahirkan cabang anak Indo-Aryan. Bahasa Indo-Aryan pertama di Asia Selatan ialah bahasa Sanskrit Veda, iaitu bahasa bagi kitab Rig Veda.

Kajian menunjukkan sebahagian besar daripada keturunan Steppe ini adalah lelaki. Ini bermakna penghijrah Steppe “adalah lebih berjaya dalam bersaing mendapatkan pasangan tempatan berbanding lelaki daripada kumpulan tempatan” – yang mana ia memberitahu kita sesuatu tentang sifat agresif penghijrahan Indo-Aryan ke India. Kertas kerja Science tersebut membuat kesimpulan bahawa terdapat “interaksi sosial yang tidak simetri antara keturunan penternak Steppe dan masyarakat di Pinggiran Lembah Indus [Tamadun Lembah Indus]”.

Dalam bahasa yang lebih mudah, David Reich menjelaskan bahawa dominasi DNA lelaki Steppe bermakna pertembungan antara penternak Steppe dan masyarakat Tamadun Lembah Indus ini “tidak mungkin berlaku dalam keadaan yang aman sepenuhnya”.

Kecenderungan jantina lelaki ini adalah perkara biasa bagi penghijrahan Indo-Eropah. Malah, apabila penternak Steppe ini sampai ke Eropah, penyelidikan Reich menemui perkadaran gen lelaki Steppe yang lebih besar. Di sebahagian besar kawasan Eropah Barat, penghijrah Steppe hampir menggantikan sepenuhnya lelaki tempatan dalam jangka masa yang singkat, menyebabkan seorang ahli arkeologi Denmark membuat andaian bahawa kedatangan penutur bahasa Indo-Eropah ini “pastinya merupakan sejenis pembunuhan beramai-ramai”.

Pola ini, tulis David Reich dalam buku beliau pada tahun 2018 Who We Are and How We Got Here, “adalah tepat seperti apa yang dijangkakan daripada masyarakat berbahasa Indo-Eropah yang mengambil alih tampuk kuasa politik dan sosial 4,000 tahun dahulu dan bercampur dengan masyarakat tempatan dalam masyarakat berstrata, dengan lelaki daripada kumpulan yang berkuasa mempunyai lebih kejayaan dalam mencari pasangan berbanding mereka daripada kumpulan yang tertindas”.

Pertembungan kuno ini, secara luar biasanya, dicerminkan malah dalam sistem kasta Hindu hari ini, dengan DNA Steppe mempunyai korelasi dengan status kasta atasan. “Kumpulan-kumpulan yang melihat diri mereka sebagai berada dalam status kasta paderi tradisional, termasuk Brahmin yang merupakan penjaga tradisional teks-teks liturgi dalam bahasa Sanskrit Indo-Eropah awal, cenderung (dengan beberapa pengecualian) untuk mempunyai lebih banyak keturunan Steppe daripada yang dijangkakan berdasarkan campuran ANI-ASI,” menurut kajian dalam Science.

Baca lebih lanjut di Scroll.in

Sila baca juga kajian saintifik pada tahun 2017 ini, yang menjelaskan lebih lanjut tentang DNA populasi India dan kaitannya dengan steppe, serta bagaimana hanya pahlawan Lelaki dari steppe yang kebanyakannya menyerang India.

Gerakan Hindutva (yang disokong oleh Kerajaan BJP) sangat membantah penemuan saintifik moden ini, dan menimbulkan banyak masalah kepada Pasukan Dr. Reich untuk menerbitkan penemuan-penemuan tersebut. Anda boleh membaca butirannya di sini.

Dakwaan Hindutva Mengenai Bandar Dwarka yang Tenggelam

Penyokong Hindutva sering mendakwa bahawa bandar Dwarka yang tenggelam adalah bukti kewujudan tamadun Hindu berusia 8,000 tahun. Mereka berhujah bahawa kitab suci agama Hindu menggambarkan Dwarka sebagai bandar Krishna dan penemuan bawah air moden mengesahkan teks-teks kuno ini. Sesetengah daripada mereka turut memberikan apa yang dipanggil sebagai “sumber neutral” dan dokumentari untuk menyokong dakwaan mereka.

Namun mari kita undur setapak ke belakang dan meneliti fakta-fakta yang ada.

Apakah yang Sebenarnya Ditemui oleh Ahli Arkeologi?!(https://web.archive.org/web/20220519062406/https://mahabharata-research.com/____impro/1/onewebmedia/dwarka-underwater-city.jpg?etag=W%2F%2210b8d-59abf135%22&sourceContentType=image%2Fjpeg&ignoreAspectRatio&resize=750%2B498&extract=0%2B0%2B564%2B498&quality=85){.float-end width=“272” height=“240”}

• Setakat ini, tidak ada satu pun dewa Hindu, kuil, atau artifak yang dikaitkan dengan Hinduisme ditemui di Dwarka.
• Kitab Mahabharata menggambarkan Dwarka sebagai sebuah bandar yang mempunyai 900,000 istana diraja yang diperbuat daripada hablur dan perak, serta dihiasi dengan zamrud.
• Bandar tersebut sepatutnya mempunyai jalan raya yang besar, pasar, dewan perhimpunan, dan kuil.

Namun apabila ahli arkeologi melakukan siasatan, apakah yang sebenarnya mereka temui?

Hanya beberapa ketul batu bawah air. Itu sahaja.Tiada hablur, tiada perak, tiada zamrud, melainkan hanya beberapa runtuhan yang bertaburan, sama seperti kebanyakan penempatan tenggelam yang lain di seluruh dunia.

Jadi di manakah bukti bahawa ini adalah Dwarka mitos yang digambarkan dalam kitab suci Hindu? Kebenarannya ialah, naratif Hindutva lebih banyak bergantung kepada mitologi agama berbanding arkeologi yang sebenar.

Propaganda Palsu Hindutva Mengenai Runtuhan Bawah Air Dwarka

Berhati-hatilah dengan dakwaan mengelirukan Hindutva mengenai apa yang dipanggil runtuhan bawah air Dwarka yang hebat. Mereka telah menyebarkan imej palsu pada skala yang sangat besar sehingga menyukarkan orang biasa untuk mencari maklumat yang tepat dalam talian.

!(https://static.toiimg.com/thumb/imgsize-23456,msid-71387404,width-600,resizemode-4/71387404.jpg){.float-none width=“200” height=“157”} !(https://static.toiimg.com/thumb/imgsize-23456,msid-71392133,width-600,resizemode-4/71392133.jpg){.float-none width=“200” height=“136”} !(https://static.toiimg.com/thumb/imgsize-23456,msid-71392185,width-600,resizemode-4/71392185.jpg){.float-none width=“200” height=“150”}

Pada hakikatnya, tiada struktur hebat yang ditemui. Hanya beberapa ketul batu bawah air yang bertaburan ditemui, seperti yang ditunjukkan dalam laporan BBC (video) ini.

Tambahan pula, imej-imej menipu ini telah disemak faktanya oleh Times of India (pautan), yang mengesahkan bahawa imej-imej tersebut adalah palsu.

Ini bukanlah kali pertama Hindutva cuba memutarbelitkan sejarah demi memenuhi agenda mereka. Apabila tiada bukti sejarah yang menyokong dakwaan mereka, mereka sama ada:

1. Memanipulasi kebenaran dengan salah mentafsir penemuan.
2. Menggunakan teks keagamaan sebagai "rekod sejarah" menggantikan arkeologi yang sebenar.
3. Memilih penemuan yang samar-samar secara berat sebelah dan mengabaikan bukti yang bercanggah.

Kesimpulannya? Dwarka yang sebenar, sekiranya ia pernah wujud, adalah langsung tidak menyerupai bandar hebat seperti yang digambarkan dalam kitab Mahabharata. Apa yang dibentangkan oleh Hindutva sebagai "bukti" tidak lebih daripada usaha untuk menulis semula sejarah bagi tujuan ideologi.

Butiran

Kemas Kini Terakhir: 13 April 2025

Artikel terdahulu: Sati & Penipuan Hindutva Terdahulu

:::::

:::: :::::

:::::::::::::::

::::::::::::::

:::: ::::: ::::::::::::::::::

Anda bebas untuk menyalin, menyunting, menyimpan, atau berkongsi semua artikel sebagai hak milik anda sendiri. :::

::: - Log Masuk - Dasar Privasi ::: :::::

(#top)